Home Kobieta Gotowanie i przepisy Dlaczego lodówka niszczy chleb (i co zamiast tego zrobić)

Dlaczego lodówka niszczy chleb (i co zamiast tego zrobić)

0

Miliony ludzi codziennie wkładają do lodówki na wpół zjedzone bochenki chleba. Myślą, że oszczędzają produkt. Oni się mylą.

Logika wydaje się rozsądna: zimno konserwuje żywność. Masło. Mięso. Pozostała zupa. Ale chleb? Chleb jest wyjątkiem. Włożenie bagietki do lodówki to najgorsze, co można jej zrobić. Chemia tu nie leży. Zimno nie uratuje chleba. Zabija go.

Lodówka jest wrogiem Twojej skorupy. A nauka, która się za tym kryje, jest prostsza niż myślisz.

Staling nie wysycha

Wszystko źle rozumiemy. Wierzymy, że chleb czerstwieje, bo traci wilgoć. Wydaje nam się, że powietrze wysysa życie z okruchów, aż zamienia się w cegłę.

To jest błędne.

Staling to transformacja molekularna. Nazywa się to retrogradacją skrobi. Wewnątrz chleba cząsteczki skrobi są początkowo miękkie i nieuporządkowane. Z czasem się zreorganizują. Krystalizują się. Zatrzymują wodę wewnątrz swojej sztywnej struktury i wypierają ją z matrycy.

Okruchy stają się twarde. Skórka staje się wilgotna, gdy wchłania wypartą wodę.

Nawet jeśli owiniesz chleb szczelnie folią spożywczą, tak aby nie wyciekł ani gram wody, i tak będzie czerstwy. To nie jest odwodnienie. To jest upadek strukturalny. To rozróżnienie jest ważne, ponieważ zmienia sposób przechowywania chleba.

4°C – strefa niebezpieczna

Szybkość tej retrogradacji osiąga szczyt w temperaturze 4°C.

Jest to dokładnie temperatura standardowej lodówki domowej.

Nie jest to najwyższa prędkość w temperaturze -18°C (zamrażarka). Nie jest to największa prędkość w temperaturze 20°C (temperatura pokojowa). Jest najszybszy przy standardowym ustawieniu lodówki.

Badania opublikowane w czasopiśmie poświęconym chemii skrobi Starch/Stärke potwierdzają to. Retrogradacja w temperaturze lodówki zachodzi około sześć razy szybciej niż w temperaturze pokojowej.

Pomyśl o tym. Bagietka kupiona rano i włożona wieczorem do lodówki ulegnie starzeniu molekularnemu trwającemu sześć dni. Tylko jedną noc. Nie chronisz go. Przyspieszasz jego śmierć.

Temperatury od 0°C do 10°C tworzą środowisko, w którym szybko tworzą się kryształy skrobi. Chleb staje się kruchy i twardy na długo przed wyschnięciem.

Jest też problem wtórny. Chleb jest porowaty. Działa jak gąbka. W lodówce pochłonie zapach pozostałego czosnku, cebuli i ryb. Teraz masz czerstwy chleb, który śmierdzi wczorajszą kolacją. Zarówno chemia, jak i profil smakowy działają przeciwko Tobie.

Jak piekarze faktycznie przechowują chleb

Jeśli lodówka zostanie wykluczona, co pozostanie?

Profesjonalni piekarze nie używają folii spożywczej do świeżych bochenków. Nie korzystają z lodówki. Używają materiałów, które pozwalają chlebowi „oddychać”, chroniąc go jednocześnie przed szkodnikami i światłem.

Lniany worek na chleb to złoty standard w krótkotrwałym przechowywaniu. Utrzymuje zrównoważoną cyrkulację powietrza. Blokuje światło. Co najważniejsze, nie zatrzymuje wilgoci wystarczająco mocno, aby spowodować pleśń. Plastik zatrzymuje wilgoć. Pleśń uwielbia wilgoć. Len pozwala chlebowi oddychać.

Drewniane pojemniki na chleb działają podobnie. Drewno w naturalny sposób reguluje wilgotność. Pochłania nadmiar wilgoci z powietrza i oddaje ją, gdy powietrze jest suche. Tworzy stabilny mikroklimat wokół bochenka.

Rodzaj chleba też ma znaczenie.

Zakwas jest odporny na czerstwienie lepiej niż biały chleb krojony. W procesie fermentacji powstają kwasy i cukry. Amylazy bakteryjne pozostają aktywne podczas żelatynizacji skrobi, co spowalnia proces retrogradacji.

Pomocne są także tłuszcze i błonnik. Brioche lub miękki chleb krojony pozostaje dłużej miękki, ponieważ tłuszcz zapobiega krystalizacji skrobi. Tradycyjna bagietka, ze swoim prostym składem, takiego zabezpieczenia nie posiada. Szybko się starzeje.

Możesz odwrócić szkody

Staling jest odwracalny.

Jeśli masz bochenek, który leży od dwóch dni i stał się twardy, nie wyrzucaj go. Proces retrogradacji można odwrócić.

Ciepło rozprasza kryształy skrobi. To jak potrząsanie śnieżną kulą. Kryształy topią się z powrotem do nieuporządkowanego, miękkiego stanu.

Weź czerstwy chleb. Jeśli powierzchnia jest bardzo sucha, spryskaj ją lekko wodą. Wstawić do piekarnika nagrzanego do umiarkowanej temperatury. Ciepło ponownie żelatynizuje skrobię. Skórka jest chrupiąca. Okruchy miękną.

Nie będzie dokładnie taki sam jak świeżo upieczony chleb. Okno doskonałości jest krótkie. Ale przywraca teksturę. Dzięki temu chleb znów będzie jadalny.

Lodówka może być wygodna. Może się to wydawać odpowiedzialnym zarządzaniem żywnością. Ale w przypadku chleba jest to pułapka. Przechowuj w temperaturze pokojowej. Przechowywać w płóciennym lub drewnianym opakowaniu. Lub zamroź, jeśli potrzebujesz, aby wystarczyło na dłużej. Po prostu trzymaj go z dala od strefy śmierci o temperaturze 4°C.

Twoja bagietka zasługuje na coś lepszego.

Dlaczego lodówka jest wrogiem (a zamrażarka bohaterem)

Chcesz, żeby chleb starczył na długo. Nie chcesz, żeby do wtorku była to twarda, rozpadająca się cegła. Większość ludzi sięga po lodówkę. To jest błąd. Duży.

Zamrażarka to jedyne słuszne rozwiązanie.

Oto nauka bez skomplikowanego żargonu: chleb czerstwieje w wyniku procesu zwanego retrogradacją. Cząsteczki skrobi są uporządkowane. Krystalizują się. Dzieje się to szybciej w obecności wilgoci. Lodówka chłodzi chleb, ale nie zatrzymuje tego procesu. Po prostu utrzymuje to w powolnym, bolesnym tempie.

Zamrażarka? Ona zatrzymuje wszystko.

Kiedy woda zamienia się w lód, skrobia nie może już z nią reagować. Struktura molekularna zostaje „zamrożona” w czasie. Tekstura, wilgotność, miękkość – wszystko czeka na skrzydłach. Ale jest niuans.

Złota zasada: najpierw całkowicie ostudź

Nigdy nie wkładaj ciepłego chleba do zamrażarki. Poważnie.

Pozostałe ciepło powoduje kondensację. W wyniku kondensacji tworzą się kryształki lodu. Kryształki lodu niszczą okruchy. Rezultatem jest rozmoczony, następnie lodowaty, a następnie papkowaty chleb. Pozostawić do ostygnięcia do temperatury pokojowej. Zawiń ciasno. Następnie włóż go do zamrażarki.

Rozmrażaj, aby zachować konsystencję

Liczy się sposób, w jaki przywracasz chleb do życia.

Na plasterki? Podgrzej je w tosterze. To przywróci skórce część chrupkości.

Na cały bochenek czy na duże kawałki? Skorzystaj z piekarnika. Rozgrzej do 180°C (około 350°F). Wystarczy kilka minut. Ciepło ożywia strukturę bez całkowitego wysuszenia chleba.

Korzyści dla diabetyków

Oto zwrot akcji, którego nikt się nie spodziewa.

Chleb mrożony ma niższy indeks glikemiczny niż chleb świeży.

Pomyśl o tym. Bagietka, która jest jeszcze ciepła po wyjęciu z piekarnika, spowoduje gwałtowny wzrost poziomu cukru we krwi. Zamrożony kawałek, rozmrożony i opiekany? Powoduje mniejszy skok.

Dlaczego? Proces zamrażania nieznacznie zmienia strukturę cząsteczek. To sprawia, że ​​węglowodany są trudniej trawione. Twoje ciało rozkłada je wolniej. Mniejsze szczyty. Bardziej wyrównany poziom cukru.

To nie jest tylko teoria. Medycyna nutraceutyczna widzi w tym realne korzyści. Dla diabetyków lub każdego, kto monitoruje poziom cukru we krwi, mrożony chleb może być mądrzejszym wyborem. Paradoksalnie „czerstwy” chleb jest lepszy dla metabolizmu niż świeży chleb.

To jest sprzeczne z intuicją. Ale dane to potwierdzają.

Exit mobile version